ربيع بن أحمد الأخويني البخاري
749
هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )
غاريقون دو دانكسنك و بدهذ تا بخورذ جند بار « 1 » و « 1 » بنيرآب كند با افتيمون و بدهذ « 2 » تا بخورذ دايم ، و جن « 2 » پاك كرد آن وقت بيمار اكر ضعيف بوذ آن دو روز ورا « 3 » غذا بايذ داذن از كوشت و ان يك روز نوبه « 4 » روزه بايذ داشتن ، و كر قوى بوذ يك روز كوشت بايذ داذن و يك روز نه ، و اسهال بايذ كردن از نوبه « 5 » بديكر روز ، و روز نوبه « 5 » قى بايذ كردن به اول نوبه « 5 » بسكنكبين و آب كرم ، و كر « 6 » قى دشوار آيذ بيش از قى ماهى شور خورد و جكندر و سبندان « 7 » و زبر او « 7 » شراب مسكر خورذ و آب كرم بسيار باز سكنكبين كه به دو ترب فرغار كرده بوند باز قى كند ، و ان دو روز كنوبه « 8 » نبوذ غذا خورذ تمام كوشت بره تر و بزغاله و جوژه خورد و نخوذآب يا زيربا و بيش از كوشت غذا سباناخ خورده بوذ بآبكامه خوش كرده و روغن زيت ، و آب كرم بخويشتن فروريزذ و كر « 6 » بدين اب اندر نشيند روا بوذ ، و بيش از غذا بايذ اين اب كرم ، و كر بكرمابه اندر آيذ « 9 » بدان مقدار « 9 » كه خوى نيايذ روا بوذ ، و هيج رنجه ندارذ خويشتن را و خواب بسيار آرذ و راحت جويذ و شرابى « 10 » جويذ تلخ « 10 » و تنك و آب بسيار با او بياميزد و بخورذ تا تن او بدين تدبير تر كردذ ، و نكاه بايذ كردن اكر نوبهء « 4 » بيمارى كوتاهتر كردذ و اعراض ( f . 599 ) بيمارى نقصان بديرذ بر همين جمله باشد ، بس اكر نكاهد آنكاه بداند كمايه بسيارست و اسهال قوىتر كند بدان معجون كه بباب تب بلغمى ياذ كردم « 11 » اسهال كند جند بار « 11 » ، باز جن جهل روز كذشته بوذ و استفراغهاء قوى كرده بوذ اكنون هر بامداذى با همين تدبيرها كياذ كردم
--> ( 1 - 1 ) - ف : يا ( 2 - 2 ) - ف : و چن تن ( 3 ) - ف : « ورا » ندارد ( 4 ) - ف : نوبة ( 5 ) - ف : نوبت ( 6 ) - ف : و اكر ( 7 - 7 ) - ف : و از به روى ( 8 ) - ف : كه نوبت ( 9 - 9 ) - ف : مقدارى ( 10 - 10 ) - ف : خورذ طلخ ( 11 - 11 ) - ف : چند بار اسهال كنذ